Deep forest green

Are you going to Scarborough fair, parsley sage rosemary and thyme?
Remember me to the one who lives there, she once was a true love of mine.

miércoles, 18 de agosto de 2010

jueves, 5 de agosto de 2010

Tópico literario 1: el amor.

Ella dice "tú", Y "tú" tiene que hacerlo.

"Palleat omnis amans: hic est color apus amanti
hoc decet, hoc multi non ualuisse putant."

O lo que es lo mismo...

"Pálido esté todo el que ama: es éste el color del amante;
bien va con él, pues en él muchos sabrán ver su mal."

(Ars Amandi, Ovidio).

"Tú", maestro fiel de las Metamorfosis y las carnes; "Tú", arcipreste licencioso.
"Tú", ama.

domingo, 25 de julio de 2010

Canciones para la redención (II)

Los muertos pueden dar tanto calor como los vivos en los momentos negros. Una persona con un recuerdo en sus manos tiene más que rodeada por extraños.

El que no crea en el espiritismo, que sepa, que elespíritu de Lope nos acecha, y que, en el más allá, sigue escribiendo comedias (y tragedias).
Uno puede mirar una foto antigua y sentir, de pronto, cómo las ganas de vivir le soplan en la nuca.

Ahí detrás, escondidos por nosotros mismos,está eso que fuimos, toca redimirse de ocultarles la muerte a los niños.

Como decía uno de nuestros amantes predilectos:

CHOVE NA CIDADE
Chove de noite na cidade
Chove de noite na cidade vella.

Na cidade vella torta e sombriza
chove unha donda
cadea de eternidade.

Pra que os canos choren
por Sempre e máis Despois
chove na Cidade.

(...)

Pra que as ponlas das árbores choren
por Sempre e máis Despois
chove na Aldea.

(Manuel Antonio)

Dios, canto te boto de menos.

lunes, 19 de julio de 2010

Canciones para la redención (I)

Una cuestión de honor


“Por mi honor…” Mi profe de lengua no paraba de repetir eso, eso y lo de que Shakespeare puede no haber sido el autor de las obras de Shakespeare, me declaro, en ese caso, defensora del honor de William, y del talento de Cristopher Marlow.

“Ya no se sabe lo que es el honor…” oigo a veces, creo que es mentira y trato de defender el mío. Ya no se trata de vengar la muerte de tu padre o permanecer virgen hasta el matrimonio, ahora son otras cosas, como una promesa, las promesas hay que cumplirlas, supongo que eso siempre ha sido una cuestión de honor.

“¿Y la chica debe dar el primer paso?” esa es una idiotez que oigo preguntar a veces, en mi caso la problemática empieza cuando no conoces a la otra persona, o no tienes una excusa para acercarte a ella, no me gusta sentir que me meto como una cuña entre dos piedras (o más bien como una cuña en la grieta previamente hecha de una piedra).

He tratado de defender mi honor, con uñas y dientes… aunque ahora se ha hecho más difícil porque no sabemos que es ni de que va.



lunes, 12 de julio de 2010

Politizaciones no, please



España ha ganado el mundial, nos ha gustado la experiencia a la mayoría, porque estábamos un poco hartos de que ganara Brasil... bueno, por eso, y porque hay afinidad con españa, como que la mayoría de la gente que lleva español en el DNI lo siente, o por lo menos, no lo cuestiona.

Bueno, nos consta que estuvo muy bien jugado, y que Barcelona acabó poniendo pantallas para que sus queridos habitantes pudieran ver el partido.

Hay a quien simplemente le importa tres pepinos, bueno, normal y natural, nada que decir. Pero la tele se paró, es decir, que hoy nos quedamos sin ver Castle... en fin, que se le va a hacer, para algo estuvimos sufriendo todos aquellos minutos viendo a la naranja mecánica más mecánica que nunca... Kubrick estaría orgulloso: "Ése era el concepto! Muy bien!" Los holandeses están hechos unos cinéfilos...
A nuestra izquierda Puyol y Fábregas se regocijan... caray... el mundo, qué bonito, y de oro... y en África...

África, señores, está muy lejos, sobre todo su parte sur, imagínense. Uno puede sentirse más o menos español, pero, y al fútbol qué? Suecia y Noruega también se votan en Eurovisión.
Politizaciones no por favor, que es solo una pelota... con salsa de Champiñones ;)

sábado, 3 de julio de 2010

O.o :D Vibradores de nueva generación.





No, no es un gusiluz, aunque lo
parezca...es un vibrador. Si, un juguete sexual, un instrumento de placer lujurioso y pecaminoso... NO ES UNA AUTÉNTICA MONADA?????

Fun Factory ha creado unos modelos cuquísimos que parecen gominolas :)
Este se llama Baby bugg y es mini, de viaje vamos.
Nos chifla, yo en concreto estoy pensando en comprarme uno, porque es que hasta dan ganas de jugar con ellos como si de pinipones se tratase...

Si es que tenemos que dejar de tener reparos con estas cosas, ahora que ya las hacen de modo que te asalte la vena consumista de la compra compulsiva.

Y hay para todos los gustos... porque supongo que habrá a quien le de yuyu met... bueno, esa carita sonriente.
Aquí va otra muestra, si es que dan ganas de achucharlos, así, de colorines, con formas de animalitos... el de abajo en concreto es un modelo de batería recargable... o sea, ad+ d mono, ecológico (L) si es que... :P


























(Éste es Bubble... parece una nube de esas de gominola xD)

viernes, 25 de junio de 2010

Merry y Pippin


¿No somos muchos de nosotros, en el fondo (o no tan en el fondo) niños mimados? La pobre ocupación de "estudiar" para preparar nuestro "futuro". Los padres pagan con gusto la carrera de sus hijos porque todavía siguen enclados en las ideas que les inculcaron nuestros abuelos... y es esa ridiculez de que quien tiene una carrera es alguien. ¿Qué? Ya no es así... es tan sólo un paso más en un vaivén de experiencias... cuenta la preparación, pero sobre todo cuenta la actitud.
Merry y Pippin, niños mimados, se revolcaban con gozo en su juventud haciendo trastadas y "correteando" por la pequeña sociedad de la Comarca.
Aquellos niños mimados fueron sometidos a trabajos y sufrimientos cuando no estaban preparados para ello. Pero el sentimiento de lealtad hacia un amigo y pariente como era Frodo, bastó.
Son cuentos para niños. ¿Lo son de veras?
¿Y nosotros? Podremos sacar de dentro algún buen sentimiento que nos lleve a soportar todo lo que nos echen encima con tal de ser leales amigos y camaradas fieles, aún sin estar preparados.
Se presenta ante nosotros un panorama no muy halagÜeño, que digamos. Tenemos por delante un camino difícil, de trabajos y fatigas. Los niños mimados debemos hacernos homres de bien, hechos y derechos, pero nocon la meta de ayudar a un amigo en tiempos de tribulación, sino por nosotros mismos, la vida nos va en ellos... y puede que también el noble sentimiento de que mañana, nuestros hijos tengan que comer... y quizás disfrutar de un segundo desayuno. ;-)